นิยายอัพเดทล่าสุด

Shoujo Grand Summoning Ch83 ถ้ำบนกำแพง และ กับดักเลือดสาดแห่งความตายล่ะ! นิยายแปล

วู่หยานหวนนึกไปว่าชีวิตนี้ตนเองโดน ‘หลอก’ มากี่ครั้งแล้วนะ? มันเยอะมากส่วนหนึ่งก็มาจากไอ้ระบบนี่แหละ เพราะงั้นเขาจึงคิดว่าตนเองคงจะชินได้แล้ว แต่ตอนนี้เขาก็รู้สึกตัวว่าตนเองคิดง่านเกินไป   ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเวลามันผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว แต่ดูจากสีหน้าและตัวสาวๆในอกเขาที่อ่อนปวกเปียกไปหมด ก็รู้ได้เลยว่ามันผ่านไปนานพอสมควรแล้ว   แต่ถึงกระนั้น ในสายตาเขาตอนนี้ก็ไม่มีอะไรอื่นนอกจากความือมิด   ดุจดังหลุมที่ไร้ขอบเขต แถมมันไม่ใช่แค่ใหญ่อย่างเดียวยังทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสันหลังด้วย พวกเขาบินมาก็ตั้งนานแล้วแต่ก็ยังไม่ถึงก้นหลุม   ขณะที่มิโคโตะทนไม่ไหวกำลังจะอ้าปากบ่น จู่ๆนัยน์ตาวู่หยานก็ลุกโชน   “อิคารอส! หยุดก่อน!”   ปีกด้านหลังอิคารอสที่กำลังโบกสะบัดก็หยุดกึกทันที ทำให้ตัวพวกเขาลอยอยู่กลางอากาศ   “อยู่ๆเป็นอะไรของนายเนี่ย…” มิโคโตะยกมือลูบหันตนเอง แล้วมองวู่หยานสายตาไม่พอใจ เป็นเพราะเมื่อกี้มันหยุดกะทันหันเกินไปจนหัวเธอไปกระแทกคางวู่หยาน แต่ที่ทำให้เธอหงุดหงิดก็คือตนเองดันเป็นฝ่ายเจ็บตัวมากกว่าซะงั้น   “เธอลองดูกำแพงนั่นสิ….”   กำแพงหินที่เหมือนเดิมแต่ตอนนี้เพิ่มเติมคือมันเต็มไปด้วยรูนับไม่ถ้วนดูยังกับรังผึ้ง แถมรูแต่ล่ะรูยังมีขนาดเท่ากับเป๊ะๆเลย   ลมเบาๆพัดออกมาจากรูนับล้าน โดยไม่สามารถบอกทิศทางลมที่มันพัดได้ เพราะสายลมมันพัดไปในทิศทางแปลกๆหมด   และทั้งๆที่ตาเปล่าก็ยังสามารถมองเห็นลม แต่ตัวพวกเขาไม่ยักกะโดนพัด นี่ทำให้วู่หยานกับมิโคโตะรู้สึกประหลาดใจ   มิโคโตะมองรูนับไม่ถ้วย ครู่ต่อมาเธอก็รู้สึกตาลายจึงถอนสายตากลับมา แล้วว่า “มันมีตั้งหลายถ้ำ…

Shoujo Grand Summoning Ch82 ท่าโจมตีบริเวณกว้าง(AOE)ของอิคารอสล่ะ! นิยายแปล

(AOE Area of Effect (เอโออี) = สกิลที่มีผลกับศัตรูได้เป็นบริเวณกว้าง)   ภายใต้สายของวู่หยาน ฮินางิคุ มิโคโตะ และก็ลิลิน อิคารอสก้าวเท้าเดินไปข้างหน้าจากนั้นตัวเธอก็เปล่งประกายแสงระยิบระยับออกมา   “ปลดผนึกระบบข้อจำกัดปีก!”   ณ ตอนนี้เสียงอิคารอสไม่ได้นุ่มนวลอีกต่อไป เสียงของเธอกลายเป็นเสียงแบบเครื่องจักร   และในช่วงแสงจ้านี้ เสื้อผ้าของอิคารอสก็ค่อยๆหายไป…..   ชุดเกราะเบาปรากฏขึ้นมาบนร่างกายของอิคารอส จากนั้นปีกสีชมพูก็สยายออกทันที ทำให้รอบๆตัวเธอเต็มไปด้วยขนนกที่ลอยเต็มท้องฟ้า   ปีกสีชมพูของเธอเริ่มส่องแสงสีน้ำเงิน ก่อนจะขยายออกกลายเป็นปีกแสงตรงหลัง   “โหมดควีนยูเรนัส! ออน!”   ดวงตาสีฟ้าครามของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม และตรงเหนือศีรษะเธอก็มีวงแหวนแสงปรากฏออกมา ขณะเดียวกันผมเธอก็ขยายออก   การเปลี่ยนร่างทั้งหมดนี้ใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งวินาที ฮินางิคุ มิโคโตะกับลิลินมองด้วยสายตางุนงง ส่วนวู่หยานก็เหม่อมองสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว   ถ้าอิคารอสยามปกติดูบริสุทธิ์และน่าหลงใหลราวกับนางฟ้าที่สวรรค์ส่งลงมาปลอบประโลมมนุษย์ งั้นตัวเธอในตอนนี้ก็ดูเหมือนกับเทพธิดาพิโรธที่พร้อมจะลงทัณฑ์มนุษย์ทุกคน!   นี่คือแองเจิ้ลรอยด์ประเภทสงคราม ที่มีชื่อว่ายูเรนัสควีน(Uranus Queen) เป็นร่างที่แท้จริงของอิคารอส!  …

Shoujo Grand Summoning Ch81 ทางเดินหิน! กำแพงหิน! เฮ้ย!ปีศาจอีกแล้วรึ! นิยายแปล

เมื่อพวกวู่หยานลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าตนเองกำลังยืนอยู่บนหิน และไม่มีใครอยู่รอบๆแม้แต่คนเดียว   “ทำไมที่นี่มันถึงไม่เหมือนที่ที่จะมีสมบัติซ่อนไว้อยู่เลยนะ…..” มิโคโตะกวาดสายตามองรอบตัวที่มีแต่หินและก็หิน เธอย่นจมูกน้อยๆแล้วเอ่ยขึ้นมา   วู่หยานมองดูรอบๆด้วยความใจเย็น ก่อนจะถอนหายใจออกมา “ฉันว่ามันคงไม่ง่ายอย่างที่เห็นแน่”   ฮินางิคุเดินวนไปมา ดวงตาสีเหลืองเขียวก็มองตรงนู่นทีตรงนี้ที ซึ่งเธอก็ไม่พบว่าจะมีตรงไหนน่าสนใจเลย บนล่างซ้ายขวามีแต่หินล้วนๆ หลังจากเดินวนได้รอบหนึ่งฮินางิคุก็พูดว่า “แล้วคนอื่นๆล่ะ? หายไปไหนกันหมดแล้ว?”   ได้ยินเธอพูด วู่หยานกับมิโคโตะก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าสงสัย“จริงด้วย ทำไมที่นี่ถึงมีแค่พวกเราล่ะ?”   “หรือว่าถ้าถูกศิลาหินส่งมาคนล่ะเวลากัน ก็จะไปอยู่กันคนล่ะที่ด้วย?” วู่หยานจับคางครุ่นคิด มองไปรอบๆไม่ว่าเขาจะดูยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้โพรงหินนี่จะจุคนนับหมื่นลงหมด   “ที่นี่มันไม่มีทางเดินเลย แล้วเราจะไปกันยังไง?” ฮินางิคุเริ่มขมวดคิ้ว   “หรือว่าเราจะโดนพวกโรงประมูลเล่นงานเข้าให้แล้ว?” มิโคโตะปรี๊ดแตกทันที ตรงหน้าผากแผ่กระแสไฟฟ้าออกมา เดิมทีพี่สาวเรลกันก็ไม่ใช่คนที่อดทนเก่งอยู่แล้วด้วย   แต่กับข้อสันนิษฐานของมิโคโตะ วู่หยานก็โบกมือปฏิเสธทันที   “ไม่ใช่หรอก เป็นไปไม่ได้แน่ ถ้าคนแค่ไม่กี่กลุ่มมาบางทีอาจจะโดนเล่นเข้าจริงๆ แต่เธอต้องรู้ด้วยนะว่าครั้งนี้มีคนมาเป็นหมื่นคน และในหมู่คนเหล่านั้นก็มีคนที่มีเบื้องหลังยิ่งใหญ่อยู่ด้วย…..”   “แล้วจะเอาไงต่อดี มันไม่มีทางให้เดินเลยนะ…

Shoujo Grand Summoning Ch80 มาถึงแล้ว! และที่ที่ว่างเปล่าซึ่งมีแค่ศิลาจารึกล่ะ! นิยายแปล

กับท่านประธานแล้วการเดินทางอันแสนสั้นนี้มันดูยาวนาวเหมือนเป็นปี แต่กับคนอื่นแค่คุยกันสักพักก็ถึงแล้ว   ต้องพูดเลยว่าช่างน่าฉงนกับความเร็วของเรือจริงๆ ถึงแม้มันจะไม่ได้เร็วไปกว่าเครื่องบินก็เถอะ ไม่งั้นป่านนี้คนบนดาดฟ้าเรือคงโดนพัดปลิวไปถึงไหนต่อไหนแล้ว สุดท้ายยังไงมันก็ยังเป็นแค่เรือ   ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมมันถึงบินได้เร็วนัก ก็เป็นเพราะว่ามันมีวงแหวนเวทมนต์ไงล่ะ!   เมื่อเรือเหาะบินเข้าไปในวงแหวนเวทย์แล้ว คนจากในเรือก็จะเห็นภาพด้านนอกเบลอไปชั่วครู่ ต่อจากนั้นภาพทิวทัศน์ก็จะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!   วงแหวนเวทมนต์นี่จริงๆแล้วมันก็คือ วงเวทเคลื่อนย้าย(เทเลพอร์ต)ขนาดใหญ่ยังไงล่ะ!   ถ้าเกิดจะถามว่าโลกซิลวาเรียใหญ่แค่ไหน ก็ตอบได้แค่ว่า..ตูไม่รู้เฟย! เพราะมันยังไม่มีใครหน้าไหนสามารถไปถึงจุดสิ้นสุดของโลกได้เลย เพราะงั้นจึงไม่รู้ว่ามันใหญ่ขนาดไหน แต่ที่รู้แน่ๆก็คือมันโครตใหญ่!   ถึงวู่หยานจะมาโลกซิลวาเรียได้ไม่กี่เดือนก็เถอะ แต่เขาก็รู้ว่าโลกนี้มันใหญ่แค่ไหน! ระบบมันเคยบอกว่าใหญ่กว่าโลกเก่าของเขาถึงสิบเท่า!   ด้วยโลกที่แม่งใหญ่ขนาดนี้ เรือเหาะจึงเป็นยานพาหนะที่เร็วที่สุด มันไม่ได้เร็วจากตัวมันเองหรอกนะ แต่เป็นเพราะวงแหวนเทเลพอร์ตต่างหาก!   ย้อนกลับเมื่อสมัยก่อน ได้มีตระกูลที่ทรงพลังมากริเริ่มสร้างมันขึ้นมาก็เพื่อให้การเดินทางนั้นสะดวกสบายขึ้น!   และแน่นอนว่าในยามปกติวงแหวนเวทย์จะถูกซ่อนไว้ ต่อให้มันคนบินเข้ามามันก็จะไม่ทำงาน   แต่สำหรับเรือเหาะลำนี้มันได้มีวงแหวนเวทย์อันเล็กเป็นสื่อกลางอยู่ ดังนั้นเมื่อเรือได้บินผ่านเข้าไป วงแหวนก็จะทำงานทันที! วาร์ปพวกเขาไปสู้จุดหมาย!   ถ้าเป็นเครื่องบินในโลกเก่าของวู่หยาน จากเมืองท่าถึงเทือกเขาต้องใช้เวลาบินถึงสามวันสามคืนเต็ม!   แต่เรือเหาะที่ได้วงแหวนเทเลพอร์ตมาช่วย ทำให้ลดระยะเวลาไปได้มากโข จนเหลือแค่สองถึงสามชั่วโมงเท่านั้น!…

Shoujo Grand Summoning Ch79 ท่านประธานผู้หลงลืมเรื่องสำคัญสุดๆไปล่ะ! นิยายแปล

เมื่อพวกวู่หยานทั้งห้าคนเหยียบขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ อยู่ๆอิคารอสก็หยุดเดินจากนั้นนัยน์ตาสีฟ้าครามก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มแต่ทว่าพริบตาต่อมาก็เปลี่ยนกลับไปเป็นสีฟ้าเหมือนเดิม มันราวกับว่าเมื่อกี้เป็นแค่ภาพลวงตายังไงยังงั้น   วู่หยานรู้สึกได้ว่าอิคารอสหยุดเดินไปจึงหันกลับมาถามว่า “มีอะไรรึเปล่าอิคารอส?”   อิคารอสเงยหน้ามองวู่หยานแล้วพูดว่า “มาสเตอร์ ค้นพบสิ่งมีชีวิตที่มีความอันตรายสูงมากค่ะ”   “สิ่งมีชีวิตที่มีความอันตรายสูงมาก…..” ได้ยินคำพูดเธอ วู่หยานกับพวกก็หันมามองหน้ากัน ก่อนที่มิโคโตะจะเดินไปข้างๆอิคารอส   “อิคารอส…” มิโคโตะกระตุกเสื้ออิคารอสเบาๆให้เธอหันสายตาออกจากวู่หยานมามองตนเอง แล้วพูดว่า “ที่เธอพูดเมื่อกี้หมายถึงบนเรือนี้มีคนแข็งแกร่งมากอยู่ใช่มั้ย?”   “ใช่ค่ะ” อิคารอสตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย จากนั้นก็หันไปมองวู่หยานเหมือนเดิม ราวกับว่าถ้าพลาดสายตาจากวู่หยานไปสักวินาทีเขาจะหายไปยังไงยังงั้น   “อิคารอสคนที่เธอว่ามันแข็งแกร่งขนาดไหนเหรอ?” วู่หยานเดินมากระซิบที่ข้างหูอิคารอส   สายตาเธอก็ยังจดจ่อที่วู่หยาน เมื่อได้ยินคำถามเขา เธอก็เงียบไปชั่วครู่แล้วพูดว่า “จำนวนมีสาม ความแข็งแกร่งระดับA ระดับความอันตรายไม่แน่นอน ขอแนะนำให้มาสเตอร์ออกคำสั่งทำลายล้าง!”   วู่หยานตาโตเท่าไข่หาน รีบเอ่ยปากใหญ่ “นะ..นั่นเอาไว้ก่อนอิคารอส ตอนนี้เราควรเฝ้ามองดูเงียบๆ!”   “รับทราบค่ะ มาสเตอร์….”   หลังจากที่อิคารอสกลับไปโหมดนิ่งๆเงียบๆเหมือนเดิม ฮินางิคุกับมิโคโตะก็เดินมาหาวู่หยานแล้วเอ่ยปากถามว่า “นี่หยานไอ้สิ่งมีชีวิตที่มีสามนี่พวกเราก็เข้าใจอยู่ แต่ไอ้เรื่องระดับความแข็งแกร่งกับระดับความอันตราย เธอเอาอะไรไปวัดกันน่ะ?”…

Shoujo Grand Summoning Ch78 เรือเหาะ!! และแนวเทือกเขาล่ะ! นิยายแปล

(ก่อนหน้านี้ใช้เรือบินขอเปลี่ยนเป็นเรือเหาะนะครับ)   ขณะที่ผู้คนในลานกว้างซึ่งบ้างก็กำลังคุยกัน และบ้างก็กำลังยกพวกตีกัน ตอนนี้เองก็ได้มีเสียงลมบาดเข้ามาในหูของทุกคน   ซึ่งเสียงนี้มันก็ดังมาจากด้านบน และจากลมกระโชกนี้ทำให้บางคนที่น้ำหนักน้อยต้องหันไปจับตัวเพื่อนจนเองเพื่อไม่ให้โดนพัดจนปลิว   พูดได้ว่าถึงแม้ลมมันจะแรงก็จริง แต่ก็ไม่ได้ทำให้ใครคนไหนบาดเจ็บ แน่นอนว่านี่เป็นมุมมองของผู้ชาย แต่กลับผู้หญิงนั้นไม่ใช่เลย   ถึงแม้ลมมันจะไม่แรงถึงขนาดพัดตัวคนจนปลิว แต่ก็มากพอที่จะพัดเสื้อผ้าพวกเธอได้ นักรับที่เป็นผู้หญิงนั้นดีหน่อย เพราะพวกเธอยังสวมใส่เกราะเบาไม่ก็เกราะหนัก กลับกันนักเวทย์เพศหญิงเรียกได้ว่าซวยสุดๆ   นักเวทย์ผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะใส่กระโปรงไม่ก็เสื้อคลุมสั้น ดังนั้นเมื่อลมพัดมันก็พาเอาสิ่งที่อยู่ภายใต้กระโปรงพวกเธอออกมาอวดโลกด้วย ผู้ชายรอบๆต่างก็ถลนตาดูแทบหลุด เกิดเสียงกรีดร้องไปทั่ว   พวกผู้ชายทั้งหลายต่างก็กู่ร้องดีใจไม่หยุด เอาแค่นี้พวกเขาก็ไม่ได้เสียเวลามาอย่างเปล่าประโยชน์แล้ว! ส่วนวู่หยานนะเหรอ? ตอนนี้เขาก็กำลังเป็นหนึ่งในผู้ชายที่ดีใจกับภาพสวยๆงามอยู่เหมือนกัน   กลุ่มของเขา สามสาวหนึ่งโลลิต่างก็โดนลมพัดจนโปรงเปิดเช่นเดียวกัน ฮินางิคุกับมิโคโตะรีบกดกระโปรงลงกันใหญ่ ถึงแม้พวกเธอจะปล่อยให้กระโปรงเปิดวู่หยานก็ไม่สนใจอยู่ดี เพราะอะไรนะเหรอ? แหม่….ก็รู้ๆกันอยู่ว่าข้างใต้นั้นมีกางเกงขาสั้นอยู่อ่ะ แล้วตูจะไปเสียเวลาดูทำไมล่ะจริงมั้ย?   ในทางกลับกันโลลิน้อยลิลินยังน่าดูกว่าอีก ตามคาดเมื่อวู่หยานแอบเหล่มองเขาก็เห็นกางเกงในตัวเล็กน่ารัก แต่วินาทีต่อมาฮินางิคุก็เอามือกดกระโปรงลิลินลง   แต่คนที่ทำให้วู่หยานเลือดสูบฉีดจริงๆก็คืออิคารอส ด้วยนิสัยที่ไม่สนโลกนอกจากมาสเตอร์ ดังนั้นเมื่อลมพัดคุณนางฟ้าสุดOPของเราก็ทำแค่ยืนนิ่งๆเผยให้เห็นถึงกางเกงในสีขาวของตน ราวกับคำว่าปกปิดไม่ได้อยู่ในพจนานุกรมของเธอเลย เธอเอาแต่ยืนจ้องวู่หยาน ไม่รู้ว่ามันมีอะไรน่ามองนัก   ฮินางิคุกับมิโคโตะที่ทำได้แต่ช่วยเหลือตนเอง…

Shoujo Grand Summoning Ch77 ทีมล่าสมบัติขนาดใหญ่ล่ะ! นิยายแปล

ภายในพริบตา สามวันก็ได้ผ่านไป……   ณ ประตูทางทิศใต้ของเมืองท่ามีลานกว้างที่ใหญ่ที่สุดอยู่ และถ้าเดินเลยออกไปอีกหน่อยก็จะเจอประตูทางออกแล้ว   และถึงแม้ลานนี้มันจะใหญ่แค่ไหน แต่ก็ยังมีคนน้อยอยู่ดี เป็นเพราะมันไม่ใช้ทิศทางไปป่าสัตว์จึงไม่ค่อยมีคนผ่านมามากนัก   แต่ทว่า วันนี้กลับเต็มไปด้วยผู้คนนับไม่ถ้วน!   วู่หยาน ฮินางิคุ มิโคโตะ และก็ลิลิน ได้ยินอยู่ตรงมุมหนึ่งของลานกว้าง มองดูทะเลมนุษย์ตรงหน้า ทำเอาพวกเขาพูดไม่ออกเลย   ที่นี่กะด้วยสายตาแล้ว อย่างน้อยๆมันก็ต้องมีคนนับหมื่นเลย!   “ดูเหมือนว่าสามวันมานี้ทางโรงประมูลจะยุ่งไม่น้อยเลยนะ ถึงกลับสามารถแพร่กระจายข่าวเรียกผู้คนมาได้ถึงขนาดนี้เนี่ย…. ”   วู่หยานขมวดคิ้วมองฝูงชนตรงหน้าที่มีทั้งกลุ่มน้อยใหญ่เต็มไปหมด แม้แต่กลุ่มทหารรับจ้างก็ยังมา   เป็นเพราะ ถ้าถึงตอนเจอไอ้สมบัติที่ว่า ทุกคนที่นี่บางที……ไม่สิ ต้องใช่แน่ ทุกคนตรงหน้าต้องเปลี่ยนไปกลายเป็นศัตรูแน่นอน!   วู่หยานไม่เชื่อว่าไอ้พวกนี้จะมีคนใจดีเป็นพ่อพระที่เวลาตอนเจอสมบัติก็จะเอามาแบ่งให้คนอื่นด้วยหรอก   “ดูเหมือนว่าจะมีหลายตระกูลและหลายกลุ่มทหารรับจ้าง ที่ถูกส่งเข้ามาในน้ำขุ่นนี้แฮะ….” มิโคโตะที่กำลังมองสำรวจผู้คนรอบๆด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับ   ที่มิโคโตะทำแบบนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่ทำอะไรน่าเบื่ออย่างการนับจำนวนคน แต่ที่เธอกำลังทำอยู่ก็คือใช้พลังพิเศษตรวจพลังของทุกคนที่นี่ไงล่ะ!   ฮินางิคุที่กำลังจับมือลิลิน ก็ทำแบบเดียวกัน…

Shoujo Grand Summoning Ch76 ชีวิตประจำวัน การตัดสินใจ และ การรอคอยล่ะ! นิยายแปล

อีกห้องหนึ่ง ฮินางิคุกับมิโคโตะก็ตื่นแล้ว จากนั้นพวกเธอก็ไปปลุกลิลิน ก่อนจะพากันเข้าไปอาบน้ำทำธุระส่วนตัว เสร็จแล้วก็มาเปลี่ยนเสื่อผ้า   ถ้าเป็นผู้หญิงธรรมดาล่ะก็….พวกเธอเหล่านั้นก็ต้องอาบน้ำ ฉีดน้ำหอม แต่งหน้า เสร็จแล้วก็ต้องมาหาชุดที่ดูสวยๆใส่ แต่ทว่าหลักเกณฑ์นี้ย่อมใช่ไม่ได้กับท่านประธานและพี่สาวเรลกัน เพราะถึงแม้พวกเธอจะเป็นผู้หญิงแต่ก็มีความเป็นทอมบอยด้วย ดันนั้นเช้านี้สองสาวจึงทำแค่จัดผมกับเปลี่ยนเสื้อผ้าก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย!   และเมื่อพวกเธอโดนออกจากห้องไปแล้วเดินที่ห้องนั่งเล่น ภาพที่เห็นทำให้สองสาวช็อค   “โย่ว ตื่นกันแล้วสินะ”  วู่ที่กำลังนั่งอยู่ เมื่อเห็นสามสาวเขาก็เอ่ยทักออกไป ขณะเดียวกันปากก็ยังไม่หยุดเคี้ยวอาหารมื้อเช้า   “นะ..นาย…ทำไมกัน…” ฮินางิคุกับมิโคโตะทำสีหน้าเหลือเชื่อราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ พวกเธอชี้นิ้วที่สั่นระรัวไปที่วู่หยาน เห็นภาพนี้ทำให้เขาเจ็บใจจี๊ด   “เฮ้ ไอ้ใบหน้าแบบนั่นมันหมายความว่าไงห๊ะ…..” ด้วยอารมณ์คุกรุ่น เขาแทบจะควบคุมตัวไม่ให้พลิกโต๊ะไม่ได้   “นายคือหยานจริงๆใช่มั้ยเนี่ย? ไม่ใช่คนอื่นปลอมตัวมาหรอกนะ?…..” คำพูดของฮินางิคุ ทำวู่หยานแทบปรี๊ดแตก   “เวอร์ไปเปล่า แค่เจอฉันตอนเช้า มันจะแปลกใจอะไรนักกันหนา……” วู่หยานรู้สึกไม่ดีแบบสุดๆ ลองเป็นคนอื่นมาเจอแบบเขาดูก็คงรู้สึกไม่ต่างกัน   ขณะที่คุยกัน สองสาวก็จูงลิลินที่กำลังมองอิคารอสที่อยู่อีกด้านด้วยสายตาอยากรู้สุดๆมานั่งข้างๆวู่หยาน ฮินางิคุมองอาหารเช้าบนโต๊ะ แล้วพูดว่า “แน่นอนสิ มันแปลกมาก!!”…

Shoujo Grand Summoning Ch75 ความฝันอันหวานหยด(?) กับอิคารอสที่ซื่อบื้อโดยธรรมชาติ….. นิยายแปล

“หยาน….” ฮินางิคุกอดตัววู่หยาน ดวงตาสีอำพันจ้องมองเขา ก่อนที่จะหลับตาลงแล้วยื่นหน้าเข้ามา   วู่หยานกลืนน้ำลาย ก่อนจะค่อยๆยื่นหน้าเข้าหาเธอ   “หยาน….” ตอนนี้เองก็ได้มีมือทั้งสองเข้ามากอดเอวเขา วู่หยานรีบเปิดตามอง และภาพที่เห็นคือมิโคโตะที่มีแววตาเหม่อลอยกับมีน้ำตาปริ่มๆเล็กน้อยกำลังเลียริมฝีปากสีเชอร์รี่ของจน ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้ามา เห็นได้ชัดว่าเธอคิดจะทำแบบเดียวกับฮินางิคุ   วู่หยานกอดพวกเธอทั้งซ้ายและขวาพร้อมๆกัน ตอนนี้เขารู้สึกโครตมีความสุขเลย แต่ในขณะเดียวก็ไม่รู้ว่าควรจะเลือกคนไหนดี   “มาสเตอร์…..” เสียงที่นุ่มนวลและหวานละมุนราวกับเสียงกระดิ่งใสจากสวรรค์ได้ดังขึ้นข้างๆหูเขา จากนั้นวู่หยานก็สัมผัสได้ว่ากำลังมีก้อนเนื้อกลมๆที่นุ่มนิ่มแบบสุดๆกดด้านหลังตนเองอยู่ ทำให้เขาเผลอสมองว่างเปล่าไปชั่วครู่   หันหน้ากลับไปมอง สิ่วที่เขาเห็นคือดวงหน้าอันประณีตของอิคารอสที่กำลังกอดเอวเขาจากอีก้านอยู่ และจากมุมนี้ถ้าเลื่อนสายลงไปอีกนิดก็จะได้ร่องเขาศักดิ์สิทธิ์อันใหญ่โตด้วย…..   มองสีหน้าอิคารอสที่ราวกับว่ากำลังร้องขอให้เขาผลักเธอลงเตียง ทำให้ลมหายใจของวู่หยานถี่ระรัวขึ้น   “หยาน!!!”   ขณะที่เขากำลังจะโถมตัวเองใส่อิคารอส เสียงที่เย็นเยียบก็ดังออกมาราวกับว่าส่งตรงขึ้นมาจากนรกเลยที่เดียว ทำให้ความคิดหื่นๆของวู่หยานหายไปหมด   ดุจดังหุ่นยนต์ วู่หยานที่หน้าแข็งค้างค่อยๆหันหน้ากลับไป และภาพที่เขาเห็นคือสิ่งที่จะจดจำไปตลอดชีวิต   ฮินางิคุที่มือกำลังกำดาบชิโระซากุระด้วยสีหน้ามืดครึ้มแถมรอบๆตัวเธอก็แผ่ออร่าสีดำออกมาด้วย ยิ่งไปกว่านั้น! ดาบชิโระซากุระที่แต่เดิมมีสีขาวก็เปลี่ยนไปเป็นสีดำสนิท!   มิโคโตะก็ก้มหน้าลงต่ำ เส้นผมและเสื้อผ้าต่างก็นิ่งสนิท แต่ทว่ารอบกายเธอกลับเต็มไปด้วยคลื่นไฟฟ้าที่หมุนวนด้วยความเร็วสูง แต่ที่ทำให้วู่หยานสำลักลมหายใจก็คือสายมัน….มันเป็นสีดำหมดเลย!  …

Shoujo Grand Summoning Ch74 อิคารอส! สาวน้อยนางฟ้าที่น่าสงสารล่ะ! นิยายแปล

เธอค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างช้าๆราวกับเป็นทารกแรกเกิด   นัยน์ตาสีฟ้าครามของเธอเผยออกมา ภายใต้จมูกน้อยๆนั่นเป็นดวงตาที่ว่างเปล่าและไร้ซึ่งอารมณ์ เมื่อเงยหน้าขึ้น สิ่งที่เข้ามาในสายตาเธอเป็นอย่างแรกก็คือ   วู่หยานที่กำลังมีสีหน้าตื่นเต้นระคนคาดหวัง ลิลินที่กำลังนอนอมยิ้มอย่างสบายอุรา และฮินางิคุกับมิโคโตะที่ยืนแข็งทื่อราวกับว่าโดนดาเมจทางจิตใจเข้าไปอย่างหนัก   เธอกรอกตาไปมาก่อนที่สายตาจะมาหยุดอยู่ที่ตัววู่หยาน   วินาทีต่อมาปีกอันใหญ่ของเธอก็กางออก ทำให้ขนนกหลายเส้นค่อยๆร่วงหล่นลงมา ก่อเกิดเป็นภาพอันตระการตาอีกครั้ง   อิคารอสกระพือปีกทั้งสอง เท้าเธอค่อยๆลอยขึ้นเหนือพื้น ก่อนที่เธอจะลอยขึ้นไปบนฟ้าอย่างเต็มตัว ไม่นานนักเธอก็บินมาตรงหน้าวู่หยาน ทำให้พวกเขาทั้งสามคนที่ซึ่งยังสติหลุดลอยอนู่สะดุ้งโหยง   แทบจะเวลาเดียวกันกับที่เธอล่อนลงพื้น ริมฝีปากสีเชอร์รี่ของอิคารอสก็อ้าออก ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล   “เริ่มต้นกระบวนการ อิมพริ้นท์(ฝังตราประทัป)!”    สิ้นเสียงอิคารอส นัยน์ตาเธอก็เป็นกระกายตัวเลขเคลื่อนไหวไปมา   หลังจากนั้น ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น……   “……….” วู่หยาน   “……….” ฮินางิคุ   “……….” มิโคโตะ   “……….”อิคารอส   ภายในห้องกลายเป็นเงียบสงัด พวกเขาก็คิดว่าอิคารอสจะทำอะไรสักอย่างจึงตั้งท่าเตีรยมพร้อม หลังจากมองไปรอบๆก็ไม่เห็นเจออะไร พวกเขาจึงหันหน้ากลับมามองอิคารอสที่ยังคงปิดปากเงียบ…

คุณไม่สามารถคัดลอกเนื้อหาของหน้านี้